Αρνητική η εισήγηση για τους συμβασιούχους του ΟΠΑΠ

Απορριπτική είναι η εισήγηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ι. Τέντε, προς την Ολομέλεια του δικαστηρίου, για τη μονιμοποιήση των συμβασιούχων καθαριστριών του ΟΠΑΠ. Μικροένταση δημιουργήθηκε έξω από το μέγαρο όταν έγινε γνωστή η εισήγηση.

Πρόκειται για εργαζόμενους που προσελήφθησαν το 1990 και το 1991 και εργάζονται περισσότερο από 20 χρόνια με διαδοχικά ανανεούμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

Ο Ι. Τέντες τόνισε πως «Με τις αποφάσεις της Ολομέλειας κρίθηκε ότι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, που συνάπτονται με το Δημόσιο, τους ΟΤΑ και όλους τους λοιπούς φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, εφόσον δεν συντρέχουν οι τιθέμενες με το Π.Δ. 164/2004 προϋποθέσεις, δεν μπορεί να μετατραπούν σε συμβάσεις αόριστης διάρκειας, έστω και αν καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Η μετατροπή κωλύεται από απαγορεύσεις που προβλέπονται α) από το νόμο (άρθρο 21 του ν. 2190/1994) και β) από το Σύνταγμα (άρθρο 103 του Συντάγματος)».

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο αεροπαγίτης, Ανδρέας Δουλγεράκης ο οποίος συμφώνησε πως η μετατροπή των απασχολουμένων με σύμβαση έργου απαγορεύεται από το Σύνταγμα (πηγή: www.enet.gr).

Δικαίωση για stagiaires από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων)

ΜΠρΑθ (ΑσφΜ) 6920/2010

Διαδοχικές συμβάσεις κατάρτισης-απόκτησης εργασιακής εμπειρίας ορισμένου χρόνου μέσω του ΟΑΕΔ (stage) - Άρση κατάχρησης με θεώρηση των συμβάσεων ως αορίστου χρόνου -  Έννοια εργοδότη - Υποχρέωση προσωρινής αποδοχής της εργασίας μισθωτού

Με την ανωτέρω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κρίθηκε ότι μολονότι οι αιτούσες προσλήφθηκαν με σκοπό την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας στο πλαίσιο σύμβασης κατάρτισης-απόκτησης εργασιακής εμπειρίας ορισμένου χρόνου μέσω του ΟΑΕΔ, στην πραγματικότητα απασχολήθηκαν από το καθ’ ού Ελληνικό Δημόσιο για την κάλυψη συνήθων, τρεχουσών και απολύτως τακτικών αναγκών αυτών, προβλέψιμων και υπαρχουσών μόνιμης, διαρκούς και πάγιας προοπτικής, συναρτώμενες και σχετικές με τις ανάγκες που εξυπηρετεί παράλληλα και το μόνιμο προσωπικό των υπηρεσιών του. Παρά ταύτα το καθ’ ού απασχολούσε τις αιτούσες με διαδοχικές συμβάσεις κατάρτισης-απόκτησης εργασιακής εμπειρίας ορισμένου χρόνου. Ούτε είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι η μακροχρόνια απασχόλησή τους είχε σκοπό μόνο την επαγγελματική τους κατάρτιση, τη μαθητεία, την ένταξη ή την επανεκπαίδευσή τους. Κρίθηκε ότι η πραγματική φύση της απασχόλησής τους ήταν αυτή της εξαρτημένης εργασίας με όλες τις περαιτέρω συνέπειες του στοιχείου της εξάρτησης (μισθολογικές, ασφαλιστικές, συνταξιοδοτικές κλπ), ώστε οι εν λόγω καταρτισθείσες συμβάσεις στις οποίες προέχει το στοιχείο παροχής εργασίας δεν δύνανται να εξαιρεθούν από την Οδηγία 1999/70/ΕΚ. Κρίθηκε ότι δεδομένου ότι η εργασία των αιτουσών παρεχόταν υπό συνθήκες εξαρτημένης εργασίας και εφόσον στην πραγματικότητα οι ανάγκες που κάλυπταν ήταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, δεν υφίστατοαντικειμενικός λόγος για την ανανέωση των «ορισμένου χρόνου» συμβάσεων ή σχέσεων τους, τέτοια δε, χωρίς αντικειμενικό λόγο, ανανέωση συνιστά κατάχρηση, και σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 5 π.δ. 164/2004. Για την άρση της εν λόγω κατάχρησης πρέπει να θεωρηθούν οι συμβάσεις αυτές ως αορίστου χρόνου. Πιθανολογήθηκε ότι εργοδότης των αιτουσών δεν είναι ο ΟΑΕΔ αλλά το καθ’ ού Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο αξιοποιεί την εργασία των αιτουσών καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες του και ασκείεπ’ αυτών το διευθυντικό δικαίωμα. Πιθανολογήθηκε η ύπαρξη επείγουσας περίπτωσης και επικείμενου κινδύνου για τις αιτούσες από τη μη συνέχιση της εργασιακής τους σχέσης με το καθ’ ού καθόσον, μέχρι την έκδοση τελεσίδικης αποφάσεως από το παρόν δικαστήριο, επί της κύριας αγωγής που θα ασκήσουν, θα αποστερούνται του τακτικού τους μισθού, που αποτελεί και το μοναδικό μέσο βιοπορισμού τους, ενόψει μάλιστα και των επικρατουσών, όχι ευνοϊκών στην αγορά εργασίας σήμερα συνθηκών. Διαταγή ως ασφαλιστικού μέτρου να υποχρεωθεί το καθ’ ού να αποδέχεται προσωρινά τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες των αιτουσών, άλλως να απειληθεί σε βάρος του χρηματική ποινή ορισμένου ποσού για κάθε μέρα άρνησής του να αποδέχεται τις υπηρεσίες τους.

Δικαίωση Συμβασιούχου σε πρώτο βαθμό

Το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας δικαίωσε συμβασιούχο του ΟΤΕΚ (Οργανισμός Τουριστικής Εκπαίδευσης και Διαχείρισης), η οποία προσέφυγε στα δικαστήρια για να μην απολυθεί, υποστηρίζοντας ότι επί χρόνια κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες στον Οργανισμό, όπου εργαζόταν ως θυρωρός. 
Το Δικαστήριο δέχθηκε τους ισχυρισμούς της συμβασιούχου επισημαίνοντας σχετικά στο κείμενο της απόφασης ότι “από την πρόσληψή της μέχρι σήμερα, η ενάγουσα προσέφερε τις υπηρεσίες της σύμφωνα με τις εντολές του οργανισμού, στον καθοριζόμενο τόπο και χρόνο, υπό την επίβλεψη και την πλήρη εποπτεία του και απασχολούμενη όπως το λοιπό μόνιμο προσωπικό του. Η εργασία που παρείχε από το είδος και τη φύση της είχε διαρκή, μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα, κάλυπτε δε ανάγκες του εναγόμενου που δεν ήταν προσωρινές ή απρόβλεπτες, αλλά πάγιες και διαρκείς. Οι συμβάσεις της ανανεώνονταν συνεχώς και διαδοχικά, αυτή προσέφερε τις υπηρεσίες της ανελλιπώς και αδιάκοπα και ο οργανισμός αποδεχόταν αυτές χωρίς εναντίωση”.
Επιπλέον, το Πρωτοδικείο δέχθηκε ότι οι εν λόγω διαδοχικές συμβάσεις της εργαζόμενης υποκρύπτουν μία ενιαία σύμβαση αορίστου χρόνου. Επί του θέματος θα αποφανθεί ο Άρειος Πάγος τον Σεπτέμβριο. 
(Πηγή: www.lawnet.gr)

Συμβασιούχοι Υουργείου Πολιτισμού - Αναγνώριση συμβάσεων ως αορίστου χρόνου, Κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών

Απόφαση-πιλότο για συμβασιούχους ορισμένου χρόνου, των οποίων οι συμβάσεις έληξαν, εξέδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας, καθώς με αφορμή προσφυγή 27 συμβασιούχων του υπουργείου Πολιτισμού έκρινε ότι το υπουργείο θα πρέπει να αποδέχεται την προσφερόμενη εργασία τους και να τους καταβάλλει τις αποδοχές τους έως την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της κύριας αγωγής.

Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση-πρόκριμα, οι εργαζόμενοι των οποίων οι συμβάσεις έληξαν κάλυπταν επί της ουσίας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, ωστόσο το υπουργείο τούς απασχολούσε με αλυσιδωτές συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

«Οι συμβάσεις, αν και δεν ήταν συνεχείς αλλά μεσολαβούσε κενό χρονικό διάστημα μεταξύ τους, καταδεικνύουν ότι με τις ανωτέρω ειδικότητες εργάστηκαν καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες του καθ' ου, δεδομένου ότι τα καθήκοντά τους δεν σχετίζονταν με εποχικές ανάγκες», αναφέρεται στην απόφαση.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο αναφέρεται στο σκεπτικό του στην οδηγία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης (1990/70 ΕΚ) με την οποία επιδιώκεται η καθιέρωση πλαισίου προκειμένου να αποτραπεί η κατάχρηση που προκαλείται από τη χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων ή εργασιακών σχέσεων ορισμένου χρόνου. Ερμηνεύοντας την οδηγία έκρινε ότι όσο το εσωτερικό δίκαιο του κράτους-μέλους δεν περιλαμβάνει άλλα αποτελεσματικά μέτρα για την αποφυγή κατάχρησης διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου, η κοινοτική οδηγία αποκλείει την εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας που απαγορεύει τη μετατροπή σε αορίστου χρόνου των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου, οι οποίες καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Ως εκ τούτου, καταλήγει η απόφαση, «η θέσπιση χρονικών κριτηρίων» που θέτει το διάταγμα Παυλόπουλου «συνιστά μείωση της προστασίας των εργαζομένων».
(Πηγή: www.enet.gr)

Αντισυνταγματική η απόλυση στελεχών ΝΠΙΔ χωρίς αποζημίωση

Το Εργατικό Τμήμα του Αρείου Πάγου με την υπ’ αριθμ. 808/2010 απόφασή του έκρινε αντισυνταγματική την διάταξη του άρθρου 10 του Ν. 3260/2004 που προβλέπει ότι μπορούν να απολυθούν πριν τη λήξη της θητείας τους και χωρίς αποζημίωση τα στελέχη των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.), τα οποία ανήκουν στο κράτος ή το κράτος έχει το 51%.

Όμως το Εργατικό Τμήμα λόγω της αντισυνταγματικότητας παρέπεμψε προς οριστική κρίση το ζήτημα στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου.

Το εν λόγω Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου έκρινε ότι είναι αντίθετη στο άρθρο 5 του Συντάγματος η διάταξη του Ν. 3260/2004 που προβλέπει την λήξη της θητείας των στελεχών των ΝΠΙΔ που απασχολούνται με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, χωρίς την καταβολή αποζημίωσης. Η επίμαχη ρύθμιση του Ν. 3260/2004, σύμφωνα με την απόφαση του ΑΠ, θίγει την συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της οικονομικής ελευθερίας, ήτοι την ελευθερία της συμβάσεως.

Τον Δεκέμβριο του 2002 καταρτίστηκε σύμβαση ιδιωτικού δικαίου εξηρτημένης εργασίας πλήρους απασχόλησης ορισμένου χρόνου για μία τριετία (9.12.2002 - 8.12.2005), μεταξύ του ΚΕΘΙ και του Ι.Δ στον οποίο ανατέθηκαν καθήκοντα διευθυντή Επαγγελματικής Κατάρτισης.

Με τη σύμβαση προβλέφθηκε ότι σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης, πριν τη λήξη της από την πλευρά του ΚΕΘΙ, ο εργαζόμενος δικαιούται την αποζημίωση που προβλέπει η εργατική νομοθεσία, δηλαδή τις αποδοχές των μηνών που υπολείπονται μέχρι τη λήξη της σύμβασης.

Τον Σεπτέμβριο του 2004 καταγγέλθηκε η σύμβαση από την πλευρά του ΚΕΘΙ το οποίο επικαλέστηκε το Ν. 3260/2004 και απόφαση του υπουργού Εσωτερικών με την οποία ορίστηκε νέα διευθύντρια επαγγελματικής κατάρτισης στο Κέντρο.

(Πηγή: www.kathimerini.gr)

Απόφαση σταθμός για τους συμβασιούχους και το "Διάταγμα Παυλόπουλου"

Απόφαση που ανατρέπει τα δεδομένα πήρε το Πρωτοδικείο Αθηνών σχετικά με το θέμα των συμβασιούχων και το ΠΔ 164/04 , γνωστό και ως «διάταγμα Παυλόπουλου».

Το Πρωτοδικείο Αθηνών εφαρμόζοντας την υπόδειξη του ΔΕΚ να κρίνεται κατά περίπτωση από τα ελληνικά δικαστήρια εάν το ΠΔ 164/04 προσέφερε αποτελεσματική προστασία στους συμβασιούχους, έκρινε ότι με το ΠΔ υπήρξε υποβάθμιση της προστασίας που παρείχε μέχρι τότε ο ν. 2112/20 που «τιμωρούσε» την καταχρηστική σύναψη διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου με τη δικαστική μετατροπή τους σε αορίστου χρόνου.

Η δικαστική απόφαση δικαίωσε συμβασιούχο, καταλήγοντας ότι η μόνη αποτελεσματική προστασία του διασφαλίζεται με τον ν. 2112/20 και την αναγνώριση ότι στην πραγματικότητα κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες, οπότε η σύμβαση εργασίας είχε μετατραπεί από ορισμένου σε αορίστου χρόνου.

Με την απόφαση ακυρώνεται η απομάκρυνσή του με τη λήξη της σύμβασης, ενώ παράλληλα αναγνωρίζεται ότι του οφείλονται μισθοί υπερημερίας ύψους 19.662,50 ευρώ, καθώς και αποζημίωση απόλυσης 4.875 ευρώ συν τους νόμιμους τόκους, απειλώντας μάλιστα με χρηματική ποινή 100 ευρώ για κάθε ημέρα που δεν θα γίνεται δεκτός στην εργασία του.

Σημειώνεται ότι η απόφαση αφορά σε συμβασιούχο «νέας γενιάς», που ξεκίνησε τις διαδοχικές συμβάσεις αρχές Ιουνίου του 2004, ακριβώς ενάμιση μήνα πριν να τεθεί σε ισχύ το ΠΔ 164/04, του οποίου δεν έκανε χρήση, αφού δεν υπέβαλε σχετική αίτηση μέσω των διατάξεών του, αλλά προτίμησε τη δικαστική οδό «μονιμοποίησης».

(Πηγή: www.tvxs.gr)

Διπλασιάζεται το όριο των απολύσεων - σε δόσεις η αποζημίωση

Τη δυνατότητα να ανακαλέσουν την αίτηση συνταξιοδότησης και να επιστρέψουν στην εργασία τους, θα δίνει στους δημοσίους υπαλλήλους το νομοσχέδιο των μέτρων που κατατίθεται σήμερα στη Βουλή. Σε συνέντευξη τύπου, ο Ανδρέας Λοβέρδος ξεκαθάρισε ότι το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο θα παρουσιαστεί ύστερα από το υπουργικό συμβούλιο που προγραμματίζεται για την Πέμπτη ή την Παρασκευή.

Για να περιοριστεί το κύμα της πρόωρης συνταξιοδότησης στο δημόσιο, ο υπουργός Εργασίας ανακοίνωσε δύο ρυθμίσεις:

1. Όσοι έχουν ήδη καταθέσει αίτηση, θα μπορούν να την ανακαλέσουν μέσα σε έναν μήνα από την ψήφιση του νομοσχεδίου που κατατίθεται σήμερα στη Βουλή

2. Με νόμο, θα κατοχυρώνονται τα δικαιώματα όσων έχουν ήδη θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα καθώς και όσων θα θεμελιώσουν μέσα στο 2010. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούν να βγουν όποτε θέλουν στη σύνταξη χωρίς να υπάρξει αλλαγή στο όριο ηλικίας ή στον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης. Ο υπουργός σημείωσε επίσης ότι μετά το 2020 θα εξεταστεί το προσδόκιμο ζωής και αναλόγως θα καθορίζεται και η μείωση ή αύξηση στην παραμονή στην εργασία κατά 4 μήνες (ανά τρία χρόνια μεταβολής στο προσδόκιμο ζωής).

Για τα εργασιακά τόνισε ότι το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε στη βουλή και θα ψηφιστεί σήμερα περιέχει όλες τις αλλαγές. Υπογράμμισε ότι στο τελικό μνημόνιο με την "τρόικα" υπάρχει ρύθμιση για αύξηση του ορίου απολύσεων στις επιχειρήσεις άνω των 20 ατόμων από το 2% στο 4%

Για το θέμα της αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης είπε ότι σκέψη του υπουργείου είναι ει δυνατόν να μην διαφοροποιηθεί το ύψος της, αλλά να δίνεται η δυνατότητα να καταβάλλεται σε ένα εξάμηνο, χωρίς προκαταβολή. Το τελικό ύψος της αποζημίωσης, θα καθοριστεί με προεδρικό διάταγμα το οποίο θα προετοιμάσουν οι υπουργοί Οικονομικών και Εργασίας, αφού προηγηθούν οι διαπραγματεύσεις των κοινωνικών εταίρων.

Για τον κατώτατο μισθό είπε ότι καθιερώνεται μαθητεία ενός έτους με μικρότερη αμοιβή, την οποία θα καλύπτει ο ΟΑΕΔ.

Για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις διαβεβαίωσε ότι δεν τίθεται θέμα κατάργησής τους, αλλά ρυθμίζεται ότι οι ρυθμίσεις των κλαδικών συμβάσεων μπορούν να τροποποιήσουν όχι μόνο προς το καλύτερο τις προβλέψεις της Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (κάτι που συνέβαινε μέχρι σήμερα) αλλά και προς το χειρότερο. Όποιος νομίζει ότι η συλλογική διαπραγμάτευση μπορεί να καταργηθεί με νόμο, αγνοεί το γεγονός ότι προστατεύεται από τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, υποστήριξε ο υπουργός.

Για το θέμα του ΛΑΦΚΑ διευκρίνισε ότι αυτός αφορά μόνο την κύρια σύνταξη και όχι την επικουρική και ότι η περικοπή θα αρχίσει από την 1η Αυγούστου. Πρόσθεσε ότι η παρακράτηση θα ισχύσει για τις κύριες συντάξεις άνω των 1.400 ευρώ.

Τόνισε ότι οι συντελεστές υπολογισμού της εισφοράς έχουν προσδιοριστεί στο 5%, στο 7% και στο 9% αλλά προσέθεσε ότι γίνονται συζητήσεις για μείωσή τους μετά και την περικοπή της 13ης και της 14ης σύνταξης σε όλα τα ταμεία.

Αναφερόμενος στις διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο κ. Λοβέρδος υποστήριξε ότι η κυβέρνηση κατάφερε να διατηρήσει τον 13ο και τον 14ο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και ένα ποσό από τη 13η και 14η σύνταξη των φτωχότερων στρωμάτων. Είπε, επίσης, ότι απαλείφθηκε την τελευταία στιγμή η ρύθμιση που προέβλεπε την άμεση επιβολή του νέου τρόπου υπολογισμού των συντάξεων.

Διευκρίνισε επίσης ότι παραμένει στο 65ο, το γενικό όριο συνταξιοδότησης.

(Πηγή: www.enet.gr)