ΔΕΕ: Δεν δικαιούται άδεια μητρότητας εργαζόμενη που απέκτησε τέκνο κατόπιν συμφωνίας παρένθετης μητρότητας με άλλη γυναίκα

Σύμφωνα με την απόφαση της 18ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση C-167/12), το ΔΕΕ έκρινε ότι σκοπός της άδειας μητρότητας, την οποία δικαιούται η εργαζόμενη μητέρα βάσει του άρθρου 8 της Οδηγίας 92/85 σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων, είναι να διασφαλιστεί αφενός η προστασία της βιολογικής καταστάσεως της γυναίκας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και ύστερα από αυτήν και αφετέρου η προστασία των ειδικών σχέσεων μεταξύ της γυναίκας και του τέκνου της κατά το χρόνο μετά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό, ώστε οι σχέσεις αυτές να μη διαταραχθούν από τη σώρευση των βαρών που προκύπτουν από την ταυτόχρονη άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας. 

Από τον ανωτέρω σκοπό της Οδηγίας το ΔΕΕ συνάγει το συμπέρασμα ότι η χορήγηση άδειας μητρότητας προϋποθέτει ότι η εργαζόμενη που λαμβάνει την άδεια αυτή κυοφόρησε και γέννησε η ίδια το τέκνο. Άρα, εργαζόμενη η οποία απέκτησε τέκνο κατόπιν συμφωνίας παρένθετης μητρότητας με άλλη γυναίκα δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας και δεν δικαιούται την εν λόγω άδεια, ακόμα και στην περίπτωση που μπορεί να θηλάσει το τέκνο μετά τη γέννηση του ή θηλάζει όντως το τέκνο αυτό. 

Νομίζω ότι πρόκειται για μία άκρως ατυχή ερμηνεία η οποία δεν λαμβάνει υπόψη της ούτε την παρένθετη - κυοφόρο μητέρα και την μετέπειτα προστασία της ούτε τις σχέσεις "θετής" μητέρας και τέκνου κατά τους πρώτους πολύ κρίσιμους και ιδιαίτερα ευαίσθητους μήνες ζωής του παιδιού. Αντί, λοιπόν, το ΔΕΕ να επεκτείνει την προστασία τόσο στη βιολογική όσο και στη θετή μητέρα, για διαφορετικούς αλλά προφανείς λόγους για την καθεμιά, στερεί ουσιαστικά και από τις δύο το δικαίωμα λήψης άδειας μητρότητας, αντιμετωπίζοντας τόσο τις γυναίκες όσο και το τέκνο που θα γεννηθεί με μεταφορά γονιμοποιημένων ωαρίων κατά τρόπο διακριτικό και άνισο σε σχέση με τις μητέρες που κυοφορούν οι ίδιες τα τέκνα τους. Το ΔΕΕ τιμωρεί ουσιαστικά τόσο τη βιολογική ανικανότητα των γυναικών που αδυνατούν να κυοφορήσουν όσο και τη γενναιοδωρία των παρένθετων μητέρων να κυοφορήσουν χωρίς αντάλλαγμα ένα τέκνο, το οποίο δεν θα είναι δικό τους.       

  

Mάλτα: Δημοσψήφισμα για τη Νομιμοποίηση του Διαζυγίου

Οι κάτοικοι της Μάλτας προσέρχονται σήμερα σε δημοψήφισμα με μοναδικό ερώτημα αν επιθυμούν να νομιμοποιηθεί το διαζύγιο στη χώρα. Το νησιωτικό κράτος των 400.000 κατοίκων είναι η μοναδική χώρα της Ευρώπης στην οποία εξακολουθεί να μην επιτρέπεται το διαζύγιο.

Ένα μέλος του κυβερνώντος κεντροδεξικού Εθνικιστικού Κόμματος, ο Τζέφρι Πουλισίνο Ορλάντο, προκάλεσε σοκ στο ίδιο του το κόμμα τον περασμένο Ιούλιο, όταν παρουσίασε στο κοινοβούλιο ένα νομοσχέδιο με το οποίο εγκρινόταν το διαζύγιο. Η πρότασή του βασίζεται στο ιρλανδικό μοντέλο που επιτρέπει στα ζευγάρια να ζητούν διαζύγιο μετά από τετραετή διάσταση.Ο πρωθυπουργός Λόρενς Γκόνζι έχει ταχθεί κατά της πρότασης αλλά αποφάσισε τελικώς ότι εφόσον δεν είχε γίνει λόγος για το διαζύγιο κατά την προεκλογική περίοδο ο λαός θα πρέπει να αποφασίσει με δημοψήφισμα αν θα το εγκρίνει.

Η ψηφοφορία θεωρείται κρίσιμο τεστ για την επιρροή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας σε μια χώρα όπου το 72% των κατοίκων εξακολουθούν να παρακολουθούν τη λειτουργία κάθε Κυριακή. Σχεδόν όλοι οι γάμοι των Μαλτέζων τελούνται στην εκκλησία. Μολονότι έχουν αυξηθεί οι διαλυμένοι γάμοι, οι περιπτώσεις συγκατοίκησης και οι γεννήσεις παιδιών εκτός γάμου, τα ζευγάρια σήμερα μπορούν να χωρίσουν χωρίς να έχουν το δικαίωμα να τελέσουν άλλο γάμο στη συνέχεια. Τα εκκλησιαστικά δικαστήρια σπανίως ακυρώνουν γάμους και η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια. Η ακύρωση είναι μια δήλωση ότι ο γάμος «δεν υπήρξε ποτέ», συνήθως επειδή ο ένας από τους δύο συζύγους αντιμετώπιζε κάποιο «πρόβλημα» και ο άλλος δεν το γνώριζε.

Μόνο τα διαζύγια που εκδίδονται σε χώρες του εξωτερικού αναγνωρίζονται στη Μάλτα. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το αποτέλεσμα είναι αμφίρροπο, αφού το 40% των ψηφοφόρων δηλώνει ότι δεν έχει ακόμη αποφασίσει. Τα πολιτικά κόμματα άφησαν τους ψηφοφόρους τους ελεύθερους να ψηφίσουν κατά συνείδηση. Τα αποτελέσματα θα γίνουν γνωστά το απόγευμα της Κυριακής (Πηγή: www.kathimerini.gr). Δεν γνωρίζω το δίκαιο της Μάλτας, αλλά θέλω να πιστεύω ότι τουλάχιστον απαγορεύεται η κλειτοριδεκτομή.  


Update 30/5/2011: Τελικά ψήφισαν ΝΑΙ!!! 

ΣτΕ: Συνταγματική η αλλαγή επωνύμου της συζύγου μετά το γάμο

Το Δ' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ' αριθμ. 1044/2010 απόφασή του έκρινε ότι μπορεί η σύζυγος μετά το γάμο της να ζητήσει από τη νομαρχία την αλλαγή του επωνύμου της και την απόκτηση του επωνύμου του συζύγου της.

Ωστόσο, λόγω της σπουδαιότητας του συγκεκριμένου ζητήματος η υπόθεση παραπέμφθηκε στην αυξημένη επταμελή, σύνθεση του ίδιου Τμήματος προς οριστική κρίση.

Η αλλαγή του επωνύμου της συζύγου πριν την εφαρμογή του Ν. 3791/2008 ήταν δυνατή με απόφαση του νομάρχη κατόπιν αιτήσεως της ενδιαφερομένης. Μετά την ισχύ του Ν. 3719/2008 η αλλαγή του επωνύμου της συζύγου μπορεί να γίνει κατόπιν συμφωνίας των συζύγων με κοινή δήλωσή τους ενώπιον του ληξιάρχου.

Ειδικότερα, το ΣτΕ αναφέρει στη συγκεκριμένη απόφασή του ότι «το επώνυμο, ναι μεν αποτελεί στοιχείο της προσωπικότητας του ατόμου, πλην η πρόσκτηση ή η αλλαγή του δεν απόκειται στην ιδιωτική βούληση, αλλά ενδιαφέρει τη δημόσια τάξη, ως θέμα συναπτόμενο με την ασφάλεια των συναλλαγών και των εννόμων εν γένει σχέσεων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου του ατόμου, χωρεί δε δια της διοικητικής οδού».

Ο νομάρχης όμως -συνεχίζει η απόφαση- «κατά την ενάσκηση της σχετικής του αρμοδιότητας οφείλει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, προπαντός να εκτιμά τους λόγους που επικαλείται ο αιτών τη μεταβολή του επωνύμου του και να αποφαίνεται ενόψει της σοβαρότητας των λόγων αυτών, εάν ενδείκνυται ή όχι η ζητούμενη μεταβολή, αιτιολογώντας ειδικά, από την άποψη αυτή, την απόφασή του».

Περαιτέρω, προσθέτει η απόφαση του ΣτΕ, «ναι μεν κατά το άρθρο 1388 του Αστικού Κώδικα, όπως ίσχυε μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 15 του ν. 1329/83 και πριν την συμπλήρωση του ανωτέρω άρθρου 15 με την προσθήκη σε αυτό τρίτης παραγράφου, δια του άρθρου 28 του ν. 3719/2008, ο γάμος δεν επάγεται μεταβολή του επωνύμου της συζύγου, ως προς τις έννομες σχέσεις αυτής, που δύναται πάντως να χρησιμοποιεί το επώνυμο του συζύγου της, με τη συναίνεσή του, στις κοινωνικές της σχέσεις, όμως, εκ τούτου ουδόλως έπεται, ότι αποκλείεται στην έγγαμη γυναίκα, μετά την τέλεση γάμου, να ζητήσει, κατά την διαδικασία και υπό τα προαπαιτούμενα του Ν. 2573/1953, την μεταβολή του επωνύμου της και την πρόσκτηση παρ' αυτής ως επωνύμου εκείνου του συζύγου της».

Και καταλήγει η δικαστική απόφαση: «Η ερμηνεία δ' αυτή μάλιστα παρίσταται επιβεβλημένη εν όψει και της συνταγματικής κατοχυρώσεως του δικαιώματος της ελευθέρας αναπτύξεως της προσωπικότητας (άρθρο 5), καθώς και της προστασίας του γάμου και της οικογένειας (άρθρο 21)».

Στο ΣτΕ είχε προσφύγει εκδότρια βιβλίων η οποία ζήτησε από τη Νομαρχία Αθηνών τη συμπλήρωση του επωνύμου της με το επώνυμο του συζύγου της, ισχυριζόμενη ότι μετά το γάμο της αντιμετωπίζει προβλήματα ταυτοπροσωπίας ενώπιον των αρχών της Ελβετίας, όπου διαμένει ο σύζυγός της, αλλά και στις σχέσεις της με τους πελάτες της στην επαγγελματική δραστηριότητά της.

Ο νομάρχης απέρριψε το αίτημά της και άσκησε προσφυγή ενώπιον του γενικού γραμματέα Περιφέρειας, η οποία και πάλι απερρίφθη με τον ισχυρισμό ότι οι λόγοι που προβάλλονται δεν αποτελούν εξαιρετική περίπτωση που να δικαιολογούν την αλλαγή, αλλά και οι αλλεπάλληλες αλλαγές αποτελούν καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος των πολιτών. Κατόπιν αυτών η εκδότρια προσέφυγε στο ΣτΕ.

Πηγή: www.kathimerini.gr