Κινέζοι κατάδικοι, φυλακισμένοι σε στρατόπεδα εργασίας (στις αντίστοιχες προς τις δικές μας αγροτικές φυλακές) μοχθούν καθημερινά και εκτίουν τις ποινές τους με το σκάψιμο τάφρων και το σπάσιμο βράχων. Ο "σωφρονισμός" όμως συνεχίζεται και μετά τη δύση του ηλίου. Τις νύχτες αναγκάζονται από τους δεσμοφύλακες να παίζουν on line παιχνίδια στο Internet, όπως το "Word of Warcraft". Στα παιχνίδια αυτά εξορύσσουν εικονικό χρυσό, το οποίο οι φρουροί πωλούν έναντι πραγματικού τιμήματος σε άλλους παίκτες, σε ολόκληρο τον πλανήτη. Σύμφωνα με έναν πρώην δεσμοφύλακα, ο οποίος αργότερα φυλακίστηκε σε στρατόπεδο εργασίας της βορειοανατολικής Κίνας, αυτή η εξαναγκαστική εικονική εργασία παράγει περισσότερα χρήματα (για τους φρουρούς φυσικά), απ' ό,τι η χειρωνακτική κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Η "καλλιέργεια χρυσού" σε online παιχνίδια, όπως το "Word of Warcraft", συνίσταται ουσιαστικά σε διαρκώς επαναλαμβανόμενες μικροεργασίες, με σκοπό τη συγκέντρωση όσο το δυνατόν περισσότερων πολύτιμων μονάδων. Οι μονάδες αυτές πωλούνται πολλές φορές έναντι πραγματικού τιμήματος σε παίκτες που θέλουν να "κόψουν δρόμο" και να προχωρήσουν γρήγορα στο παιχνίδι (άλλη παράνοια αυτή!). Τα παιχνίδια αυτά κάνουν θραύση ειδικά στην Κίνα, καθώς εκτιμάται ότι περίπου το 80% των "καλλιεργητών" εικονικού χρυσού ζουν εκεί.
Οι "επιχειρηματίες" δεσμοφύλακες των κινέζικων στρατοπέδων εργασίας κερδίζουν από αυτή την ιστορία περίπου $ 900 την ημέρα. Οι φυλακισμένοι δουλεύουν για το παιχνίδι σε 12ωρες εναλλασσόμενες βάρδιες και, αν κάποιος από αυτούς δεν φέρει σε πέρας την εργασία του, τιμωρείται όχι εικονικά αλλά πραγματικά. Όπως δηλώνει πρώην κατάδικος: "Με υποχρέωναν να στέκομαι για πολλές ώρες όρθιος με τα χέρια σηκωμένα στον αέρα και, όταν γυρνούσα στο κελί μου, με χτυπούσαν με πλαστικές σωλήνες. Παίζαμε μέχρι να τυφλωθούμε". Απ' όσο γνωρίζω η κινεζική Κυβέρνηση, αν και ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν έχει πάρει ακόμα θέση, καθώς προτεραιότητα έχει αυτή τη στιγμή το οικονομικό θαύμα που συντελείται εκεί.
Η χρήση βίας από κρατικά όργανα και ειδικά η χρήση αστυνομικής βίας θίγει σημαντικά έννομα αγαθά των πολιτών και συνιστά πάντα αρχικά άδικη συμπεριφορά. Ωστόσο, όταν, ασκείται στα πλαίσια της εκπλήρωσης του αστυνομικού καθήκοντος τότε υπάρχει άρση του άδικου χαρακτήρα σύμφωνα με το αρ. 20 ΠΚ, λόγω άσκησης δικαιώματος ή εκπλήρωσης καθήκοντος. Για να είναι, όμως, νόμιμη η χρήση της αστυνομικής βίας πρέπει να υπακούει στην αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή να είναι απολύτως ανάλογης βαρύτητας σε σχέση με τους επιδιωκόμενους στόχους.
Τούτο σημαίνει ότι πρέπει: α) Να αποτελεί αναγκαίο μέτρο για την αποτροπή τέλεσης εγκλήματος ή την πραγματοποίηση νόμιμης σύλληψης, β) Να είναι μέτρο πρόσφορο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού γ) Να είναι το λιγότερο επαχθές μέσο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού, μεταξύ εξίσου πρόσφορων μέσων και δ) Η προσβολή των εννόμων αγαθών του πολίτη με τη χρήση βίας να μην είναι αξιολογικά ανώτερη από τον σκοπό που επιδιώκεται. Σε κάθε περίπτωση η μεταχείριση βίας ως μέσο για την επίτευξη νόμιμου σκοπού πρέπει να είναι ανάλογη της αντίστασης που τυχόν προβάλλεται.
Όταν τα παραπάνω δεν συντρέχουν και επιπλέον σκοπός της χρήσης βίας είναι απλώς ο εκφοβισμός, η τιμώρηση ή ο εξευτελισμός του θύματος, τότε δεν μιλάμε απλώς για παράνομη χρήση βίας ή για τυχόν παράνομες σωματικές βλάβες. Μιλάμε για βασανιστήρια. Το αδίκημα των βασανιστηρίων τυποποιείται στο άρθρο 137Α του ελληνικού Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με αυτό "Υπάλληλος ή στρατιωτικός, στα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η δίωξη ή η ανάκριση ή η εξέταση αξιόποινων πράξεων ή πειθαρχικών παραπτωμάτων ή η εκτέλεση ποινών ή η φύλαξη ή η επιμέλεια κρατουμένων, τιμωρείται με κάθειρξη, εάν υποβάλλει σε βασανιστήρια κατά την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων πρόσωπο που βρίσκεται στην εξουσία του με σκοπό: α) να αποσπάσει από αυτό ή από τρίτο πρόσωπο ομολογία, κατάθεση, πληροφορία ή δήλωση ιδίως αποκήρυξης ή αποδοχής πολιτικής ή άλλης ιδεολογίας β) να το τιμωρήσει, γ) να εκφοβίσει αυτό ή τρίτα πρόσωπα", ενώ ως βασανιστήρια ορίζονται "κάθε μεθοδευμένη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου ή σωματικής εξάντλησης επικίνδυνης για την υγεία ή ψυχικού πόνου ικανού να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, καθώς και κάθε παράνομη χρησιμοποίηση χημικών, ναρκωτικών ή άλλων φυσικών ή τεχνικών μέσων με σκοπό να κάμψουν τη βούληση του θύματος".
Σημειωτέον ότι για την τέλεση του αδικήματος των βασανιστηρίων δεν είναι καν αναγκαία η επέλευση οποιασδήποτε σωματικής βλάβης. Και τούτο διότι το προστατευόμενο έννομο αγαθό στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι η ζωή ή η σωματική ακεραιότητα του θύματος αλλά η ελευθερία του. Αυτό που έχει σημασία είναι η κάμψη της βούλησης του θύματος στη βάση μίας εξουσιαστικής σχέσης και η εκμηδένιση της αξιοπρέπειας και της προσωπικότητάς του. Η ταυτόχρονη προσβολή της σωματικής του ακεραιότητας, δηλαδή η βλάβη του σώματος ή της υγείας του, συνιστούν απλώς μέσα για την επίτευξη του παραπάνω (παράνομου) σκοπού.
Σκοπός τέλεσης των βασανιστηρίων, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του ΠΚ, είναι η απόσπαση ομολογίας, κατάθεσης, πληροφορίας ή δήλωσης – ιδίως αποκήρυξης ή αποδοχής πολιτικής ή άλλης ιδεολογίας - ο εξαναγκασμός, δηλαδή, του ατόμου σε συγκεκριμένη πράξη. Σκοπός των βασανιστηρίων είναι επίσης ο εκφοβισμός του θύματος, ο οποίος εμπεριέχει και αυτός το στοιχείο εξαναγκασμού του ατόμου να προσαρμόσει τη συμπεριφορά του στις επιθυμίες των βασανιστών του. Σύμφωνα με την καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου, Ελ. Καστανίδου - Συμεωνίδου, αμφιβολίες θα μπορούσε να διατυπώσει κανείς ως προς το περιεχόμενο προσβολής της ελευθερίας, όταν τα βασανιστήρια τελούνται με αποκλειστικό σκοπό την τιμώρηση του θύματος. Και στην περίπτωση όμως αυτή, η προσβολή της ελευθερίας δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Γιατί η τιμωρία για μία πράξη (τη συμμετοχή λ.χ. σε μία διαδήλωση) ή για μία επιλογή (τη συμμετοχή λ.χ. σε ένα πολιτικό κόμμα ή μία πολιτική οργάνωση) εμπεριέχει σε κάθε περίπτωση μία υπόδειξη: υποδεικνύει – άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο άμεσα – ότι το θύμα θα πρέπει να τηρεί «άλλη» συμπεριφορά στο μέλλον.
Κατά την ίδια "αυτό που χαρακτηρίζει τα βασανιστήρια και τα διακρίνει από τις υπόλοιπες μορφές αυθαίρετης κρατικής βίας είναι ότι η υποταγή της βούλησης των ατόμων και η προσβολή της ελευθερίας τους γίνεται στα πλαίσια μιας σχέσης εξουσίασης, και μάλιστα όχι οποιασδήποτε, αλλά μιας θεσμοθετημένης σχέσης εξουσίασης, που προσφέρει στο δράστη προνομιούχα «πρόσβαση» στα έννομα αγαθά του θύματος, το οποίο βρίσκεται «υπό την εξουσία» του, χωρίς να έχει καμία δυνατότητα αυτοδιάθεσης. Εξαιτίας αυτής ακριβώς της σχέσης, η χρήση των βασανιστηρίων και των άλλων προσβολών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δε συνεπάγεται απλώς μια συνηθισμένη προσβολή της ελευθερίας, αλλά οδηγεί κατά κυριολεξία στην εξουδετέρωση της βούλησης του ατόμου και στον υποβιβασμό του σε αντικείμενο εξουσίασης... Τέτοια περίπτωση συντρέχει όταν οι αστυνομικοί, αφού έχουν καταφέρει να ακινητοποιήσουν το άτομο που θέλουν να συλλάβουν, στη συνέχεια το κακοποιούν ενώ αδυνατεί να ξεφύγει ή όταν, μετά τη λήξη κάποιων επεισοδίων, απομονώνουν ένα άτομο – επειδή θεωρούν ότι συμμετείχε στα επεισόδια – και το κτυπούν με γροθιές, κλοτσιές ή με γκλοπ στο πρόσωπο και σε άλλα σημεία του σώματός του". Σας θυμίζει κάτι;
Το έγκλημα των βασανιστηρίων τιμωρείται με κάθειρξη και βεβαίως ο καταδικασθείς στερείται τα πολιτικά του δικαιώματα και εκπίπτει από τη δημόσια θέση του.
Αφορμή για το παραπάνω post στάθηκε φυσικά η χθεσινή θηριωδία των ανδρών των ΜΑΤ εναντίον πολίτη, ο οποίος υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και μέχρι αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νικαίας, αφού πρώτα υποβλήθηκε σε εγχείρηση. Εκτός από αυτόν, δεκάδες άλλοι μεταφέρθηκαν τραυματίες σε Νοσοκομεία ως συνέπεια της αστυνομικής αυθαιρεσίας.
(Ειδικά για το νομικό καθεστώς της χρήσης όπλων από αστυνομικούς, δείτε εδώ)
Το ότι οι δυνάμεις καταστολής (ξηράς τε και θαλάσσης) έχουν ξεφύγει εντελώς - κυρίως από την εποχή Πολύδωρα και μετά - είναι γνωστό. Είναι, επίσης, προφανές ότι θεωρούν καθήκον τους να πουλούν νταηλίκι και να εξευτελίζουν συστηματικά την αξιοπρέπεια όποιου έχει την ατυχία να πέσει στα χέρια τους. Κάτι τέτοιο συνέβη και στην περίπτωση της 20χρονης κρατούμενης, την οποία με αυταπάρνηση και κίνδυνο της ζωής τους βασάνισαν οι "ήρωες" του Λιμενικού Πειραιά, παρόλο που - ως γνωστόν - δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί. Ακολουθεί αυτούσιο το κείμενο της "Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων":
Ποιος είπε ότι τελείωσαν τα βασανιστήρια; Και ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι το εξπρές του μεσονυχτίου δεν συνεχίζει εν έτη 2011 το θλιβερό του δρόμο; Η ιστορία που θα διηγηθούμε, αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο.
Όλα άρχισαν στις 13 Απριλίου, όταν άντρες του Λιμενικού στον Πειραιά συνέλαβαν 20χρονη Ρουμάνα, η οποία είχε στην κατοχή της ποσότητα ινδικής κάνναβης. Η συνέχεια γνωστή: ανάκριση, απολογία, προφυλάκιση... Ίσως να μην είχε ιδιαίτερη αξία η αναφορά μας στο γεγονός αν δεν είχαν μεσολαβήσει απίστευτες βιαιότητες κατά τη διάρκεια της ανάκρισης. Όχι ότι είναι η πρώτη φορά που οι κρατούμενοι, ιδίως οι κρατούμενες, υφίστανται βασανιστήρια, απλώς δύσκολα προκύπτουν καταγγελίες. Αλλά ας έρθουμε στα γεγονότα, όπως τα περιγράφει στην κατάθεσή της η 20χρονη.
“...Στο Λιμενικό το δήλωσα από την αρχή, αλλά άρχισαν να με χαστουκίζουν. Με ρωτούσαν στα ελληνικά αλλά εγώ δεν καταλάβαινα. Τους είπα στα αγγλικά ότι δεν καταλαβαίνω καλά τα ελληνικά. Βρήκαν πάνω μου ένα βιβλιαράκι με εκφράσεις ελληνικών από τα ρουμανικά. Εκεί ήταν σημειωμένο το “δεν καταλαβαίνω ελληνικά” και συνέχισαν να με χτυπούν χειρότερα (...) Στο Λιμενικό με χτύπησαν άσχημα ιδίως στα χέρια. Τις χειροπέδες μου τις γύρισαν με τα χέρια πίσω και μου έβαλαν σακούλες στο πρόσωπο. Αυτό επαναλήφθηκε δύο φορές με τη σακούλα στο στόμα. Μετά ένας από αυτούς με πήγε σε ένα δωμάτιο, μόνον εγώ και αυτός και άρχισε να με ψαχουλεύει, να με πειράζει στο στήθος και λοιπά. Μετά άρχισε να με δέρνει. Ήρθαν και οι άλλοι μετά. Με ρωτούσαν συνεχώς: “θέλεις πίπα;” “σου αρέσει η πίπα;” Στο πίσω μέρος του ποδιού μου έχω ένα μεγάλο σημάδι. Δεν ξέρω με τι με λαβώσανε. Έχασα τις αισθήσεις μου τρεις φορές. Ένας με κλώτσησε στον πισινό και γενικά δεν ήξερα τι μου γινόταν (...)
Η κοπέλα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στις φυλακές Κορυδαλλού.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, καταγγέλλει την απάνθρωπη συμπεριφορά των αντρών του Λιμενικού, τα στοιχεία των οποίων εύκολα μπορούν να προκύψουν από την ώρα σύλληψης και παραμονής της νεαρής στο ανακριτικό λιμενικό γραφείο. Καλούμε το υπουργείο Δικαιοσύνης να πάρει άμεσα θέση, ελπίζοντας ότι η υπόθεση δεν θα μπει στα συρτάρια. Από μας, τουλάχιστον, θα υπάρχει συνέχεια.
Αποζημίωση ύψους 300.000 ευρώ θα καταβληθεί στον Κύπριο σπουδαστή Αυγουστίνο Δημητρίου, που ξυλοκοπήθηκε άγρια από αστυνομικούς τη 17η Νοεμβρίου του 2006 στην Πλατεία Συντριβανίου στη Θεσσαλονίκη. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης εκδίκασε την αγωγή του νεαρού φοιτητή, που είχε υποβάλει αγωγή κατά του ελληνικού Δημοσίου, διεκδικώντας αποζημίωση 1 εκατομμυρίου ευρώ για ηθική βλάβη. Ο κ. Δημητρίου, που σε λίγες μέρες θα καθίσει στο εδώλιο κατηγορούμενος για αντίσταση κατά της αρχής, δήλωσε ότι βίωσε το θάνατο και καταστράφηκε η ζωή του από την ημέρα της επίθεσης. (Πηγή: www.lawnet.gr)
Κινέζοι κατάδικοι, φυλακισμένοι σε στρατόπεδα εργασίας (στις αντίστοιχες προς τις δικές μας αγροτικές φυλακές) μοχθούν καθημερινά και εκτίουν τις ποινές τους με το σκάψιμο τάφρων και το σπάσιμο βράχων. Ο "σωφρονισμός" όμως συνεχίζεται και μετά τη δύση του ηλίου. Τις νύχτες αναγκάζονται από τους δεσμοφύλακες να παίζουν on line παιχνίδια στο Internet, όπως το "Word of Warcraft". Στα παιχνίδια αυτά εξορύσσουν εικονικό χρυσό, το οποίο οι φρουροί πωλούν έναντι πραγματικού τιμήματος σε άλλους παίκτες, σε ολόκληρο τον πλανήτη. Σύμφωνα με έναν πρώην δεσμοφύλακα, ο οποίος αργότερα φυλακίστηκε σε στρατόπεδο εργασίας της βορειοανατολικής Κίνας, αυτή η εξαναγκαστική εικονική εργασία παράγει περισσότερα χρήματα (για τους φρουρούς φυσικά), απ' ό,τι η χειρωνακτική κατά τη διάρκεια της ημέρας. 
